***

Myślę, że wszyscy znają mit o Prometeuszu, więc tym razem skupię się raczej na omówieniu samej kompozycji. W porównaniu do dość statycznych kompozycji klasycznych nawet i współczesnych monet, wolę w swoich projektach zaskakiwać niestandardowymi rozwiązaniami. Takimi są ostre skróty perspektywiczne zaczerpnięte rodem ze sztuki komiksu. Pomysł na dłoń w skrócie perspektywicznym i na pierwszym planie pojawił się po raz pierwszy w odrzuconym szkicu rewersu Kronosa. Tamże krwiożerczy i okrutny tytan trzyma w jednej ręce małe dziecko i wyciąga rękę po następne. Wyciągnięta do przodu ręka miała być w najwyższym reliefie i miała zdominować kompozycję. Ponieważ ten projekt opadł, nic nie stało na przeszkodzie, by pomysł wykorzystać w Prometeuszu, zwłaszcza, że tym sposobem rozłożone ręce cierpiącego boga zmieściły się bez problemu w kadrze okrągłej monety.

Dość podobny zabieg zastosowałam w pierwszej monecie z serii dwuncjowych monet „Wiedźmin” — „Ostatnie życzenie”. Tamże obie ręce Geralta są na pierwszym planie i obie w najwyższym reliefie.
Nie obeszło się również bez kopii bardziej lub mniej udanych mojego pomysłu innych projektantów monet. No cóż, również i w dawnych czasach krążyły po świecie wzorniki dla kamieniarzy, snycerzy czy malarzy… 🙂

Na szkicu rewersu jest sęp, a nie — jak w ostatecznej wersji projektu — orzeł. Są dwie wersje mitu o Prometeuszu. Według jednej to sęp, a według drugiej to właśnie orzeł Ethon (wielki orzeł kaukaski) codziennie o wschodzie Słońca wydziobywał Prometeuszowi wątrobę. Zdecydowałam się ostatecznie na orła, ze względu na jego popularność w malowanych i rzeźbionych dziełach sztuki zachodnioeuropejskiej.

***

„Minotaur” to druga w tej serii moneta po „Koniu Trojańskim”.

Na rewersie niezgrabny, ciężki potwór z głową byka biegnie w kierunku Tezeusza. W jednej ręce trzyma typowy dla kultury minojskiej labrys (topór o podwójnym ostrzu), w drugiej – łańcuch od kiścienia zakończonego najeżoną kolcami kulą.  Pod jego stopami leżą czaszki, szkielety i resztki broni jego ofiar. Tezeusz broni się magicznym mieczem. U jego biodra wisi motek z nicią Ariadny. W tle mury Labiryntu ze śladami stoczonych walk z krwiożerczym potworem. Scenę z tarasów swojego pałacu w Knossos obserwuje Minos, król Krety, który zlecił Dedalowi zbudowanie Labiryntu i uwięził tam Minotaura.

Na awersie uzbrojony strażnik pilnuje wejścia do Labiryntu. Na kolumnie po prawej stronie wiszą dwa skrzyżowane labrysy do obrony przed Minotaurem, które były w posiadaniu króla Minosa. Od słowa „labrys” w języku lidyjskim pochodzi nazwa labyrinthos. Stąd na awersie na nadprożu widnieje grecki napis λαβύρινθος. Wejście do Labiryntu wieńczy słynna rzeźba Antonio Canovy: Tezeusz depczący pokonanego Minotaura. To swego rodzaju graficzny kontrapunkt, analogicznie do Grupy Laokoona na rewersie „Konia Trojańskiego”. Na wazie, do której wstawiono włócznie, widnieje motyw Tezeusza walczącego z Minotaurem.

O tej monecie:

„It’s always a pleasure to get an exclusive look at a new coin and when it was as outstanding as last years Trojan Horse coin, it’s a real treat.”: AgAuNews

„Love the design”: SilverStackers Forum

***

„Koń Trojański” — spośród wcześniej zaprojektowanych przeze mnie monet — był moim pierwszym całkowicie autorskim projektem monety. Miałam zupełnie wolną rękę przy jego tworzeniu. Narzucony był tylko temat i wiadomo było, że wstawka powinna być z drewna. Koncepcja monety powstała pod koniec 2014 r. Pierwsze szkice, projekty wstępne oraz rysunki ostateczne powstawały przez cały 2015 rok. Na początku 2016 r. wykonałam ostateczne poprawki do projektu. Prace nad projektem zarówno rewersu, jak i awersu, trwały zatem ok. półtora roku. Najbardziej cieszy mnie fakt, że gotowa moneta bardzo dokładnie i w każdym detalu odzwierciedla mój projekt.

Rewers: Troja i nierzeczywisty Koń Trojański z ugiętą nogą i skręconą szyją, na podeście z kołami, których osie — zgodnie z prawami fizyki — nie utrzymałyby ciężaru tak masywnej konstrukcji. Z brzucha drewnianej konstrukcji wychodzą wojownicy greccy. Po lewej stronie rewersu miniaturowa słynna starożytna rzeźba: Grupa Laokoona. Laokoon ostrzegał Trojan przed wprowadzeniem drewnianego konia Greków do miasta. Złożył ofiarę Posejdonowi, by zesłał burzę na flotę grecką. Jednak z morza wypłynęły dwa morskie węże i zabiły Laokoona oraz jego dwóch synów. Uszlachetnienie rewersu: wstawka drewniana w kształcie tarczy z wypalonym laserowo wzorem. Wzór i grubość linii niestety ograniczały względy techniczne.

Awers: Okręty Greków płynące na Troję.

Obejrzyj następną monetę w serii: Minotaur

O „Koniu Trojańskim”:

„Superb new Trojan Horse”: AgAuNews

„Can’t wait to see the next coins of this series”: Silvers Stracker Forum